Reguliere lezers van deze blog zijn al vast op de hoogte van mijn enthousiasme voor de iPad Tools suite van Woodwing. Zo af en toe ga ik op het web op zoek naar meer nieuws over de stand van zaken bij dit bedrijf (gesticht door onze Noorderburen, jawel).

Toevallig viel mijn lodderig oog op een post op hun forum van een ietwat gefrustreerd persoon. De man in kwestie uit zijn frustratie op zo’n wijze dat de huidige problematiek van dit systeem perfect omschrijft.

Recentelijk werd mijn aandacht gevestigd op de samenwerking van Quark met de Blio e-reader. Tot op heden blijkbaar nog steeds vaporware, maar de demo hieronder laat uitschijnen dat de technologie weldegelijk in de maak is. Opnieuw zien we de graficusvriendelijke interface die ons in staat zal stellen om slideshows, video, animatie en webcontent in een digitale vorm te gieten, zonder verlies van layout (tekstomloop, transparantie, dat soort spul). Bekijk misschien eerst even de video…

De demo lijkt me stevig, maar laat weer veel vragen over de praktische toepassing. Op de site van Quark wordt je er ook niet meteen wijzer van. In de demo spreken ze bijvoorbeeld van Flash voor de animaties. Wil dit zeggen dat de Blio reader niet uitkomt op de iPad? Geen noodzaak natuurlijk, maar wel een gemis voor een stevige ‘headstart’ wat betreft marketingboost van de … Read More »

Geen woorden nodig.

Jan Seurinck maakt ons op zijn persoonlijke weblog even attent op een aantal veranderingen die e-books teweeg zullen brengen in ons dagelijks leven. Een item brengt me op een van mijn traditionele cognitief mijmerende zijsporen (man zo heb ik er een pak, moet dringend kuisen). Het betreft ‘het verdwijnen van salontafel- en terrasboeken’.

Ik geef jullie even een inzicht in de mijmering, en nodig hierbij ook alle mobile developers uit om dit stukje software realiteit te maken.

Zou het niet fijn zijn mocht er een soort salontafelservice bestaan die ervoor zorgt dat bedrijven in hun wachtruimte een soort virtuele wachtkamer-magazinerekje kunnen hebben? Via een ‘wachtkamer App’ krijg je een set magazines te zien die je gratis kan inkijken zolang je op het lokale wifi netwerk van de lokatie in kwestie zit.

Uitgevers kunnen dan een soort ‘wachtkamerabonnement’ aanbieden aan de huisartsen, dierenartsen, tandartsen,… … Read More »

‘t Is een fijn telexberichtje dat het goed doet als krantenvulling: Europarlementariërs krijgen een iPad, of nee wacht, toch niet.

Her en der schieten positieve en negatieve meningen als meikevers uit de grond (voer al een tijdje stevige oorlog met die beesten, ik weet het, niet echt de ‘groene gedachte’). Volgens sommigen zou het de ‘online aanwezigheid’ en dus ook de ‘bereikbaarheid’ van de parlementariërs verhogen. Andere stemmen zuchten even diep en melden dat er nogal veel parlementariërs zijn die niet eens kunnen surfen.

Dit is mijn persoonlijke blog, dus ik voeg er met veel plezier mijn eigen mening even aan toe:

Ik weet het, het staat een beetje haaks op zowat alle eerder verschenen posts in deze blog, maar ik kan het uitleggen (echt waar).

Eindelijk kunnen we vooruit. Eindelijk is er een oplossing om de dalende inkomsten van magazineverkoop te doen omslaan. Het klassevoorbeeld van wat een digitaal magazine moet zijn is nu eindelijk in de fase gekomen waar het bruikbaar, aantrekkelijk en aangenaam om lezen is. Meer nog, wij (de lezers) winnen er alleen maar bij.

Voor de gein…

Ik kocht het ding in de eerste plaats om als e-reader dienst te doen, maar ondertussen ben ik meer dan overtuigd van het nut van het beestje op alle andere vlakken. Op dit ogenblik typ ik deze post gezwind op WordPress for the iPad. Nog niet helemaal wat ik ervan verwachtte, maar meer dan de moeite waard. Meer nieuws en reviews in de nabije toekomst. Kan ik meteen ook via NetNewswire dezelfde post lezen.

Tal van sites hebben tegenwoordig een lijstje met mogelijkheden om nu reeds de iPad te laten overkomen vanuit Amerika. Als Machead kon ik het niet laten om beroep te doen op een van mijn NeatLittleMacApps luisteraars om me ook zo’n juweeltje te laten opsturen.

Wist ik veel dat een grootbank als BNP Parisbas Fortis eigenlijk liever geen klanten wil.